کانابیس
ـ
داروشناسی
مشخصات داروئی و شيميائی کانابیس
آزمايش های
تشخيصی کانابيس
در مصارف تفريحی و گهگاهی؛
ميتوان ترکيبات حاصل از شکستن کانابيس و
متابوليتهای آن را، تا روز سوم الی پنجم پس
مصرف، تشخيص داد، ولی در مصرف
کنندگان دائمی، تا هفته دوازدهم پس از مصرف هم
قابل تشخيص است. البته ميانگين آن، روز ۲۵ تا
۲۷ ميباشد. تی اچ سی يا تترا
هيدرو کانابينول۱ در بافتهای چربی
بدن انباشته شده، بتدريج داخل خون و سپس ادرار
ميشود؛ ازينرو تا مدتهای طولانی ميتوان
کانابيس را تشخيص داد. نتايج مثبت کاذب را
ميتوان در مواقع مصرف دانه ها و ديگر محصولات
گياه شاهدانه شاهد بود. اين موارد را ميتوان
با استفاده از تست های پيشرفته تر، همچون
کروماتوگرافی تلفيقی با اسپکترومتری۲ تشخيص
داد. مورد جالب توجه ديگری که ،ندرتا"،
ميتواند سبب بروز مثبت کاذب گردد، مصرف
غیرفعال ميباشد؛ منظور، افرادی ميباشند
که بعلت مجاورت و همنشينی با مصرف کنندگان،
دود حاصله را ناخواسته استنشاق ميکنند. نتيجه
تست، ميتواند تا ۴ روز مثبت بماند. غلظت مواد
شناسايی شده در ادرار، در مقايسه با مصرف
کنندگان واقعی بسيار پايين ميباشد که از اين
موضوع جهت تشخيص اين مورد استفاده ميشود. به
اين ترتيب که اگر معيار مثبت بودن تست را از
پانزده نانو گرم در ميلی ليتر در موارد
معمول به شصت و پنج افزايش دهند
نتيجه تست اين افراد منفی خواهد شد
-
Tetrahydrocannabimol
-
(Gas Chromatograph-Mass Spectrometer ) يا تست GCMS
اين
مطلب کامل نيست
مراجعه به
مطالب ديگر شاهدانه